کشکول

چه خبر؟

khorshid85 — Sat, 19 Jul 2008 20:03:18 GMT

... 4 ماه و 17 روز است كه ننوشته ام و چقدر سخت گذشت كه نتوانستم در اين مدت بنويسم و نوشته هاي خوب دوستان خوبِم در دنياي مجازي را بخوانم؛ بخشي از اين ننوشتن كوتاهي و تنبلي خودم بود و بخش ديگر دلايل ديگري داشت!

*****

چند روزي است كه دوستاني كه گاهي مي بينندم مي پرسند چه خبره چرا نمي نويسي؟ و همين پرسش ساده آنها ايده و انگيزه اي شد براي نوشتن دوباره در دنياي مجازي! البته هنوز _ تا هنگام نوشتن و ثبت اين نوشته در وبلاگ_ وقت نشده تا به همسايه ها و دوستان دنياي مجازي سر بزنم و از حالشان با خبر شوم... و اما مطلب جديد من.

*****

راستي چه خبر؟! چه خبر از بازي هاي جديد سياستمداران دنيا؟ چه خبر از عبدا... نوري، از موسوي خويييني ها، از يوسفي اشكوري، كديور (خواهر و برادر)، مهاجراني، كرباسچي، شهرام جزايري، سعيد عسكر، سعيد حجاريان، ماشاا... شمس الواعظين، عمادالدين باقي، آقاجري، اكبر گنجي، مهاجراني، پسر محسن رضايي، فلاحيان و آقازاده شان، روح ا...حسينيان، چه خبر از ميرحسين موسوي، موسوي اردبيلي ... راستي همه اين دوستان كجا هستند و چه مي كنند؟

چه خبر از پول نفت و سفره مردم و گراني، چه خبر از اوضاع فرهنگ و هنركشور و انزواي برخي از اهالي واقعي آن، راستي چه خبر از فرهنگ و هنر يزد و ابتكارات بي پايان شيخ ارشاد يزد پيرامون فرهنگ و هنر!!

براستي كه در تاراندن، خريدن و يا به انزوا كشاندن مخالفانش مديري است براستي مدبر!

*****

نمي دانم بگويم خدا چكارش كند آن كسي كه اين عبارت زر و زور و تزوير را به سر زبان من زبان نفهم اندخت!!

راستی دیگه چه خبر؟!

از ماست که برماست!!

khorshid85 — Sun, 02 Mar 2008 07:30:51 GMT

به مناسبت سالگرد در گذشت شادروان فروغ فرخزاد

khorshid85 — Tue, 12 Feb 2008 23:13:18 GMT

بي گمان شادروان فروغ فرخزاد يكي از پديده هاي پهنه ادبیات ایران بود؛ نه تنها بود که هست و همیشه هم خواهد ماند.

به گفته یکی از معاصرین: فروغ، بي هیچ ادعايی خواننده شعر فارسی پس از خود را بدهکار کرد و رفت!

*اين هنرمند ايراني در ی ماه 1313 در تهران چشم به جهان گشود. وي فرزند سرهنگ محمد فرخزاد و بانو توران وزیری تبار بود.

*فروغ 17 ساله بود كه با پرویز شاپور كاريكلماتوريست نامي آن زمان ازدواج كرد و 5 سال پس از آن يعني در سال 1335 چاپ نخستِ دومين کتابش يعني دیوار را به پايان رساند. (كتاب نخستش اسير بود)

*فروغ در بهار سال 41 برای مطالعه تهیه یک فیلم درباره جذام راهي تبريز شد تا اينكه در پاییز همان سال به همراه 3 همراهي، سفري دوازده روزه به تبریز داشت و فیلم ارزشمند خانه سیاه است را تهيه و كارگرداني كرد.

(اين فيلم در زمستان همان سال نمايش داده شد)

*در پاييز 42، فروغ توانست تمرین و بازی در نمایشنامه شش شخصیت در جستجوی نویسنده نوشته لوئیجی پیراندللو نویسنده ایتالیایی را تجربه كند

*در سال ۱۳۴۵ به او پیشنهاد شد تا تهیه فیلمي در سوئد را بپذيرد و از سويي ديگر برای چاپ سروده هايش به زبان هاي آلمانی، سوئدی، انگلیسی و فرانسوی پيشنهاد ديگري دريافت كرد.

و اما ... دوشنبه ۲۴ بهمن ... ساعت چهار و نیم بعد از ظهر بر اثر تصادف خودرو به هنگام رانندگي به پایان زندگی رسيد.

(امروز چهارشنبه 24 بهمن است)

*در سال 1336 آخرین سروده های شادروان فروغ فرخزاد توسط خواهرش پوران و بعضی از دوستان نزدیکش گردآوری و در كتابي با نام ایمان بیاوریم به آغاز فصل سرد چاپ و منتشر شد.

و در پايان، بند هاي آغازين و پاياني از سروده پاسخ كه در كتاب ديوار آمده است پیشکش به شما:

بر روي ما نگاه خدا خنده مي زند

هرچند ره به ساحل لطفش نبرده ايم

زيرا چو زاهدان سيه كار خرقه پوش

پنهان ز ديدگان خدا مي نخورده ايم

****

بگذار تا به طعنه بگويند مردمان

در گوش هم حكايت عشق مدام ما

«هرگز نميرد آنكه دلش زنده شد به عشق

ثبت است بر جريده عالم دوام ما»

درودی دوباره!

khorshid85 — Wed, 09 Jan 2008 23:20:18 GMT

پس از گذشت ۲۷ شب دوباره آمدم تا در آستانه محرم - ماه رهبر آزادگان جهان - درودی دوباره داشته باشم به همه شما دوستان مهربانی که در این مدت به کشکول درویشی من سر زده اید و پیام شادباشتان را بمناسبت به دنیا آمدن آریا، ارزانی من و همسرم کرده اید، از همه شما سپاسگزارم.

و اما یادداشت امشب سلامی است به محرم:

محرم! سلام

كربلا! سلام

عاشورا! سلام

كاروان گل، سفيران ياس، راهيان بهشت، باوفاترين علمدار،

مهربان ترين برادر

خواهر صبور، مصحف ورق ورق، تشنه هاي نجيب،

دل هاي آفتابي، زمين سوخته

حلقوم دريده، بغض آسمان، سه ساله مطهر

اي عَلَم ها كُتل ها زنجيرها!

واي سينه هاي كبود!

دل هاي آفتابي، واي اشك هاي زلال!

اي حسين مظلوم!

اي كربلا! اي عاشورا!

اي ماه سرخ!

اي محرم! سلام

مسئولیت جدید

khorshid85 — Fri, 14 Dec 2007 09:44:18 GMT

درود بر همه دوستان

ببخشید که چند روزی را نتوانستم به وبلاگ شما سر بزنم و نوشته ها و یادداشت هایتان را بخوانم،

پوزش تنبلی این بار، از پوزش بارهای دیگر پذیرفتنی تر است!

من از سه شنبه مسئولیت پدر آریا بودن را به دوش می کشم!! و کمی تا قسمتی اندر ناحیه سرم شلوغ و در بیشتر نقاط جیب و کیف پول و حساب بانکی ام خلوت است!!!

بدرود

گردهمایی هنرمندان تئاتر

khorshid85 — Tue, 04 Dec 2007 18:22:18 GMT

روز ۱۲ آذر هنرمندان تئاتر در تهران برای جلوگیری از ویران شدن تئاتر شهرگردهم آمدند.

نزدیک بود ساختمان تئاتر شهر به بهانه درست شدن بخشی از راه مترو ویران شود، هرچند که هنوز معلوم نیست این خطر کاملاْ دور شده باشد یا اینکه در آینده دور یا نزدیک ویران شدن این ساختمان یا به عبارتی بسته شدن در تئاتر چگونه و به چه بهانه ای دوباره از سر گرفته شود!

فقط ای کاش هنرمندان تئاتر یزد هم برای باز پس گرفتن تالار فرهنگ - تنها سالن کف تئاتر در یزد- دست به اقدامی اساسی می زدند.

سياست فيلم بازي

khorshid85 — Thu, 29 Nov 2007 20:23:18 GMT

چندي پيش در خبرها اومده بود كه:

1) كلينت ايستوود كارگردان و بازيگر سرشناس آمريكايي در تدارك ساخت فيلميه درباره حضور نلسون ماندلا رييس جمهور سابق آفريقاي جنوبي، در جام جهاني راگبي سال 1995

2) استيون سودِربِرگ كارگردان فيلم ترافيك هم مي خواد فيلمي بسازه درباره ارنست چه گوارا رهبر انقلابي آمريكاي جنوبي بنام آر‍‍‍ژانتين كه قراره بنيچو دل تورو (ستاره مكزيكي الاصل هاليوود وبازيگر فيلم هايي مانند ترافيك و 21 گرم) در نقش چه گوارا بازي كنه

3) اليور استون كارگردان به ظاهر ضد آمريكايي هم كه مي خواست درباره رييس جمهور ايران فيلم بسازه (كه البته نفهميديم آخرش چي شد!)

از طرفي زمانيكه فيلم بازي ديويد فينچر رو ديدم با خودم گفتم داستان اين فيلم مي تونه در زندگي آدماي خيلي از جوامع و كشورها اتفاق بيفته يا در حال اتفاق افتادن باشه يا اتفاق افتاده باشه؛ يعني همه شون براساس يك سناريوي از پيش نوشته شده كاملاً حرفه اي و دقيق در گير يك بازي ندانسته و ناخواسته شده باشن!

حالا مي خوام بپرسم

به نظر شما كارگردانا دارن سياسي مي شن؟

يا شخصيت هاي سياسي بازيگرن؟

يا اينكه نه، شخصيت اين جور آدما خيلي دراماتيكه كه مي تونه دستمايه خوبي براي فيلم باشه؟

يا اينكه آدمايي كه بعداً اين فيلما را مي بينن خودشون فيلم مي شن؟

يا كارگردانا مي خوان با زبان فيلم به مخاطبشون نشون بدن كه اونا در زندگي واقعي چه جوري خام و مجذوب بازي سياست مدارا شدن؟

يا بقيه «يا»ها با خودتون!

شب خوش!!

دو فراز ديگر از ابوالمشاغل نادر ابراهيمي

khorshid85 — Thu, 22 Nov 2007 18:54:31 GMT

1) ... آيا رسيدن،[رسيدن به خواسته هاي كوچك] يك كارت بيمه در برابر هر نوعْ سوختن است و يك باب دكّان دو دهانه و درآمدي مستمر اما مختصر و چند اثر و آينده يي خالي از شور و شرّ اما سرشار از اطمينان – كه نفرين بر آن اطمينان، نفرين بر روح بازنشستگي. جداً كه اطمينان به آينده، همچون ترياك، انسان را لَش و ذليل و دَني طبغ مي كند و بتدي حقيرترين ها: آويزان، دَلنگان، مطيع، فروتن، سربه زير [همچون گاو و گوسفند]، مؤدب، درويش، قانع، ابله و پوكِ پوكِ پوك ...

2) ... من هنوز لج مي كنم، هنوز اعتراض مي كنم، هنوز فرياد مي كشم، هنوز مي لرزم و به لُكنت دچار مي شوم، هنوز زير بار نمي روم، هنوز باج نمي دهم و نمي گيرم، هنوز اعتقادْ نمي خرم و نمي فروشم، تسليم نمي شوم، فساد نمي كنم، در يك كار نمي مانم، عادتِ سر به سنگ كوبيدن را ترك نمي كنم، با اراذلْ كنار نمي آيم، با دزد ها دست نمي دهم، با خائنان و خبر چينان سلام و عليك نمي كنم، و هنوز، هنوز، هنوز، هاي هايْ گريه مي كنم، به خدا، درست مثل بچه ها، مثل نوجوانها، و مثل عاشق ها ...

پي نوشت 1) نوشته هاي درون [] براي خودم است.

پي نوشت 2) اين ها را نوشتم تا شايد بعضي از دوستان يزدي ام كه جانشان براي درِ باغ هاي سبزي كه آقاي ... نشانشان مي دهد در مي رود و براي گرفتن چِندِر غاز تنخواه يا فلان پيشنهاد جناب ... تن به هر نوكري مي سپارند، بخوانند!

پي نوشت 3) از خدا مي خوام كُمَكم كنه تا هميشه توان اين رو داشته باشم كه زير بار نرم، باج ندم و نگيرم، اعتقادْ نخرم و نفروشم، تسليم نشم و فساد نكنم.

يك خستگي شيرين

khorshid85 — Tue, 13 Nov 2007 20:54:18 GMT

چند روز پيش منزل دوستي بودم؛ كتاب «ابوالمشاغل» نادر ابراهيمي

كنار دستش بود، بخشي از گفتگوي ميان ابن مشغله و ابوالمشاغل را

برايم خواند، به دلم نشست.

گفتم براي شما هم بنويسم، اميد كه به دل شما هم بنشيند.

*****************************

ابن مشغله مي گفت:

راهِ بسيار درازي در پيش است؛ بسيار دراز...

در اين راه طولاني، وقت براي همه كار خواهي

داشت، به قدرِ كافي، و اضافه هم خواهي آورد ـ

آنقدر كه نداني با آن چه مي تواني بكني،

و چه بايد كرد ...

پس، خودت را خسته مكن، و از نَفَس مينداز!

ابوالمشاغل مي گويد:

راه، تنها زماني بسيار دراز است كه در ابتداي

آن باشي، يا حتي در كمركشِ آن.

در پايان، به ناگهان، مي بيني كه يك لحظه

بيشتر نبوده است و بسي كمتر از يك لحظه:

يك قدم مورچگان.

در حقيقت، اين كوتاهي و بلنديِ راه نيست

كه مسئله ماست. مسئله، آن چيزي ست كه

ما، در امتدادِ اين راه، براي ديگران كه ناگزير از

پي ما مي آيند باقي مي گذاريم تا كه طي

كردنش را مختصري مطبوع، گوارا، شيرين و

لذت بخش كند.

پس، حق است كه خودمان را، اگر نه براي

ساختن كاروانسراهاي بزرگ و آب انبارهاي

خنك، لااقل براي برپا داشتي يك سايه بان

كوچك، خلق يك بيتْ شعر خوب، روشن كردنِ

يك چراغ ابدي، و يا ضبطِ يك صداي مهربانِ

«خسته نباشي» خسته كنيم،

خسته كنيم و از نَفَس بيندازيم ...

به حق كه چه از نَفَس افتادن شيريني ست

آن و چه خستگيِ غريبي ...

ماست هاي وبلاگتان را كيسه كنيد!

khorshid85 — Mon, 05 Nov 2007 22:37:18 GMT

گفته شده كه در دوره مختار السلطنه يكي از حاكمان تهرانِ دوران قاجار، قيمت ماست گران مي شود.

ايشان فرمان به ارزان شدن مي دهند و اندكي پس از آن با لباس و ريخت ديگرگونه راهي بازار مي شود.

جناب مختار در بررسي اوضاع در مي يابند كه دو نوع ماست در بازار به فروش مي رسد!

1) ماست معمولي كه بهايش همان بهاي نخستين(گران شده) است

2) ماستي معروف به ماست مختار السلطنه كه بنا به دستور وي ارزان شده البته بگونه اي كه از يك ظرف ماست 2 ثلث آن آب است!

جناب مختار برآشفته شده و چنان فرمان مي راند كه هر فروشنده ماستي كه آب به ماست هايش افزوده را وارونه آويزان كرده، كمر شلوارش را محكم ببندند و آنگاه ماست ها را از پاچه هاي شلوارش به اندرون شلوارش سرازير نمايند و تا هنگامي كه آب ماست ها تمام نشده، همچنان آويزان بماند!!

همين كه اين فرمان گوش به گوش مي رسد فروشنده هاي ماستِ آبي، ترسيده و پيش از آن كه ماموران جناب حاكم به آنها برسند خود به حساب خويش رسيده و ماست ها را كيسه مي كنند.

از حكايت تاريخي امروز به چند پند پي مي بريم؛

يكي از آنها اين است كه گاهي وقت ها وبلاگ مانند ماست است!